Hoe vaak zou hij rijden? Denk je dat we hem nog zien? Is er maar één trein die de hele dag op en neer pendelt? Was het een Oost- of West-Duitse trein? Hoelang doet ie er over? Kon je de kaartjes alleen op internet kopen? Waren ze uitverkocht? 35 euro? Is het Duitsland Ticket niet geldig? Ik hoor iets. Hij komt!
En hij gaat.
Geweldig, echt te gek. Zo leuk dat wij hem
hebben gezien.
Als we weer genoeg internet hebben ga ik de Rail Away aflevering opzoeken en nog een keer bekijken.
Ik ook.
Ik vind het mooier om zo’n trein te zien rijden dan er zelf in te zitten.
Ik ook.
12 minuten later voelen we de aarde trillen. Ik moet meteen aan Jurassic Park denken. Maar we hoeven niet bang te zijn. We kunnen beter in ons geluk geloven. Camera’s vast, camera’s vast en rennen maar.
Deze keer naar boven en dat betekent?
Hm….
Meer kracht inzetten. En dat betekent?
Hm….
Meer zwarte rook!
En hij gaat.
Brocken Bahnhof. Currywurst en bier hebben de perrons en wachtkamers overgenomen. Snel kijken en wegwezen.
In hoog tempo dus, bezig met inhaalmanoeuvres, dalen we af om vóór 19.00 uur in Schierke te zijn.
Nog 8,4 kilometer. 15.08 uur. Moet makkelijk lukken maar Wim is niet gerustgesteld.
Als we hier afdraaien snijden we het hele asfaltgedeelte af. Ik heb weinig zin in asfalt en in al die mensen.
Oké.
Duurt het nog lang? Ik heb weinig zin in modder en al die kutstenen.
Ik vind deze weg fantastisch maar oké. Dan maar via een omweg terug naar het asfalt. Komen we wel wat later aan maar moet nog altijd voor 19 uur lukken.
We lopen over een comfortabel pad. Af en toe kijken we naar beneden of we het goed hebben gedaan om onze route weer te wijzigen. We zien de oma en haar kleindochter die we op het stenen pad hebben ingehaald. Ze zijn op de route gebleven. Het lijkt hen gemakkelijk af te gaan, nog maar een paar honderd meter en ze hebben het asfalt bereikt. Tussen de bochten onderaan zien we het asfalt al liggen. En daar gaat de huifkar naar Schierke die we op de Brocken hadden kunnen nemen. In stilte lopen we verder.
Ik vind het uitzicht hier het mooiste. Nergens anders komen die gevallen bomen zo mooi tot hun recht. Net mikado.
Ja. Ik heb er ook net een foto van gemaakt.
In stilte lopen we verder. Bosbessen plukken we ook niet. Oma en kleindochter lopen al op het asfalt. Wij hebben nog een dikke acht kilometer te gaan. En dan horen we het weer. Zacht gefluit in de verte. Onze trein komt eraan. Zijn spoor loopt tussen de mikado. Oma en kleindochter zullen er niks van zien. Wij wel. Nu ga ik het filmen, vanaf het begin.
Hij heeft ook nog naar ons getoeterd. Ongelooflijk. Ik denk dat dit de mooiste locatie is om de Brockenbahn te volgen. Drie minuten en 1 seconde heb je hem in beeld. En bergop dus veel rook. Zo mooi. Wat een geluk dat die letterzetter alle bomen heeft opgegeten. Anders hadden we niks gezien. Helemaal niks.
De hele weg lopen we langs de spoor. We hebben meer van de trein gezien dan verwacht. Af en toe durf ik een bosbes te plukken. Het is 16.26 uur. Bij de spoorwegovergang besluiten we onze boterhammen op te eten. We denken op tijd bij de camping aan te komen. We denken zelfs op tijd te zijn bij de Dorfladen die tot 18.00 uur open is. En dan horen we hem weer, fluitend.
Met een voldaan gevoel lopen we naar Schierke. In de Dorfladen kopen we tal van lekkere hapjes. Daarna lopen we verder naar de camping. Als we ons tentje hebben staan horen we in de verte een zacht gefluit. Welterusten.
Prachtg om een beetje deelgenoot te mogen zijn van jullie ervaringen. Super bedankt.
BeantwoordenVerwijderen