De Wartburg is de grootste toeristische attractie van Eisenach. Op de tweede plaats staat de Drachenschlucht, een uiterst smalle - zeventig centimeter op z’n smalst - kloof tussen hoge rotsen in het Thüringer Wald. De rotswanden zijn dicht begroeid met mossen. Groen in al z’n varianten is hier de dominante kleur.
Een wonder der natuur.
Spectaculair.
Indrukwekkend.
Een groene tunnel zonder dak.
De wilde frisheid van limoenen.
Oerwoudachtig, Tarzan en Jane kunnen onmogelijk héél ver weg zijn.
In een groen, groen, groen, groen rotsenland.
Het jongetje achter me is er net zo van onder de indruk als ik. Hij blijft maar vragen stellen aan z’n vader en commentaar geven op wat hij ziet en ervaart. ‘Hier ist die Wirklichkeit gar nichts mehr.’
Voordat we de Drachenschlucht betraden, zijn we allerlei bordjes met tekstjes en tekeningetjes en opdrachtjes gepasseerd. We bevinden ons dan ook op het Duitse equivalent van een belevingspad. Educatieve overkill. Dat fantasie en verbeelding soms kunstmatig moeten worden geprikkeld begrijp ik. Maar hier op deze unieke plek toch niet? Hier zijn educatieve impulsen juist fnuikend voor fantasie en verbeelding.
Ik ben ervan overtuigd dat het jongetje en z’n vader de bordjes, tekstjes, tekeningetjes en opdrachtjes hebben gelaten voor wat ze zijn. Hoe kom je anders op zo’n juweeltje?
‘Hier ist die Wirklichkeit gar nichts mehr.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten